„Obecne tworzenie pieniędzy ex nihilo (z niczego) przez system bankowy jest identyczne z fałszerstwem"
Maurice Allais (ur. 31 maja 1911 r. w Paryżu – zm. 9 października 2010 r. w Saint-Cloud, żył prawie 100 lat) był francuskim ekonomistą, który otrzymał Nagrodę Nobla w dziedzinie ekonomii w 1988 r. Zasłynął potępieniem globalizacji, a zwłaszcza tworzenia pieniędzy ex nihilo (z niczego) przez banki komercyjne.
Podkreślał, że prawo do tworzenia pieniędzy powinno należeć wyłącznie do narodu. Z powodu tego stanowiska, pomimo jego Nagrody Nobla, główne media rzadko zapraszały go do wypowiadania się na bieżące problemy.
W późniejszych latach Allais nawiązał kontakt ze szwajcarskimi zwolennikami Kredytu Społecznego, wyrażając silne poparcie dla teorii Kredytu Społecznego Douglasa i idei miesięcznej dywidendy dla każdego obywatela. Poniżej przedstawiamy fragmenty dwóch jego prac dotyczących wolnego handlu, wojen handlowych i tworzenia pieniędzy przez banki komercyjne.
Opublikowanego 5 grudnia 2009 r. we francuskiej gazecie Marianne, w formie „Listu do Francuzów".
„Deregulacja wszystkiego, jak właśnie widzieliśmy, prowadzi do najgorszych nieporządków. Jedną z wielu prawd, które pozostają niewypowiedziane, jest prawdziwy fundament obecnego kryzysu: organizacja światowego handlu, który musi zostać gruntownie zreformowany — jeszcze zanim podejmiemy również konieczną reformę systemu bankowego.
Główni światowi przywódcy po raz kolejny ujawniają swoją ignorancję ekonomiczną, myląc dwa rodzaje protekcjonizmu: niektóre są szkodliwe, podczas gdy inne są całkowicie uzasadnione. Szkodliwy protekcjonizm występuje między krajami o porównywalnych płacach i generalnie nie jest pożądany.
Jednak protekcjonizm między krajami o bardzo różnych standardach życia jest nie tylko uzasadniony — jest absolutnie konieczny. Dotyczy to zwłaszcza Chin, gdzie eliminacja ochrony celnej była szaleństwem.
To samo dotyczy pobliskich krajów, nawet w Europie. Wystarczy pomyśleć, jak konkurować z krajami o kosztach produkcji pięć lub dziesięć razy niższych — jeśli nie więcej — a zobaczymy, że uczciwa konkurencja jest w większości przypadków niemożliwa. Zwłaszcza z konkurentami z Indii lub Chin, którzy oprócz niskich płac są wysoce kompetentni i zmotywowani.
Musimy przywrócić uzasadnioną ochronę. Od ponad dekady proponuję tworzenie bardziej jednorodnych bloków regionalnych, jednoczących kraje o podobnym poziomie dochodów i standardach społecznych. Te ‚organizacje regionalne'mogłyby w rozsądny sposób chronić się przed dysproporcjami kosztów, które niesprawiedliwie przynoszą korzyści niektórym konkurującym narodom, zapewniając jednocześnie autentyczną wewnętrzną konkurencję wśród ich członków".
„Mój proponowany system nie zaszkodziłby krajom rozwijającym się. Obecnie duże korporacje wykorzystują ich niskie koszty, ale porzucą je, jeśli płace wzrosną za bardzo. Te kraje skorzystałyby na przyjęciu mojego modelu, tworząc związki regionalne z sąsiadami o podobnym standardzie życia. Pozwoliłoby im to rozwijać silne rynki krajowe — wystarczająco duże, aby utrzymywać ich produkcję, ale wystarczająco zrównoważone, aby konkurencja wewnętrzna nie opierała się wyłącznie na utrzymywaniu niskich płac.
Dotyczy to kilku krajów Europy Wschodniej, które zostały szybko zintegrowane z UE, a także krajów w Afryce i Ameryce Łacińskiej.
Bez takiej ochrony kraje o wysokich dochodach są narażone na zniszczenie swoich gałęzi przemysłu — zwłaszcza w Europie Zachodniej. Rzeczywiście, zgodnie z doktrynerskim poglądem G20, cały francuski przemysł ostatecznie przeniesie się za granicę.
Globalizacja przynosi korzyści tylko nielicznym uprzywilejowanym grupom. Ale ich interesy nie są interesami całej ludzkości. Pospieszna, chaotyczna globalizacja może tylko przynieść niestabilność, bezrobocie, niesprawiedliwość, nieporządek i nędzę wszędzie. Ostatecznie okaże się szkodliwa dla wszystkich narodów.
Gospodarka globalistyczna, fałszywie przedstawiana jako lekarstwo na wszystko, uznaje tylko jedno kryterium: pieniądze. Czci tylko jednego boga: pieniądze. Pozbawiona rozważań etycznych, jest skazana na samozniszczenie".
Poniższe cytaty pochodzą z jego książki The World Crisis Today: For Deep Reforms of Financial and Monetary Institutions (Światowy kryzys dzisiaj: potrzeba głębokich reform instytucji finansowych i monetarnych, 1999).
„W istocie, obecna kreacja pieniądza ex nihilo przez system bankowy jest identyczna — nie waham się tego powiedzieć, aby wszystko było jasne — z kreacją pieniędzy przez fałszerzy, co jest słusznie potępiane przez prawo. W praktyce wyniki są takie same. Jedyna różnica polega na tym, kto na tym korzysta. (s. 110)
Popieram system, w którym kreacja pieniądza należy wyłącznie do niezależnego Banku Centralnego — wolnego od wpływów państwa i partii politycznych — a dochody z kreacji pieniądza w całości trafiają do państwa. (s. 185)
Globalna gospodarka jest obecnie zbudowana na ogromnych piramidach długu, podtrzymywanych przez siebie nawzajem w kruchej równowadze. Nigdy wcześniej nie było takiej akumulacji obietnic zapłaty. Nigdy wcześniej nie było trudniej ich dotrzymać. Nigdy wcześniej nie pojawiła się taka potencjalna niestabilność, grożąca ogólnym załamaniem.
Podstawą każdej trudności gospodarczej jest, w takiej czy innej formie, szkodliwa rola obecnego systemu kredytowego i nieokiełznana spekulacja, na którą on pozwala. Jeśli nie zreformujemy fundamentalnie ram instytucjonalnych, w których on działa, będziemy nadal stawiać czoła tym samym poważnym problemom w różnych formach. Wszystkie główne kryzysy XIX i XX wieku wynikały z nadmiernego rozwoju obietnic zapłaty i ich monetyzacji.
Szczególnie alarmujący jest całkowity brak kwestionowania samych podstaw obecnego systemu kredytowego — mianowicie tworzenia pieniądza ex nihilo przez banki i powszechnej praktyki finansowania długoterminowych pożyczek za pomocą krótkoterminowych depozytów.
Szczerze mówiąc, bez przesady, dzisiejszy system tworzenia pieniądza za pomocą kredytu jest'rakiem', który stopniowo niszczy gospodarki rynku prywatnego".
Maurice Allais
