Przedstawiamy drugą część opracowania poświęconego Dywidendzie Społecznej przygotowanego przez Lisę Rodrigue-Fournier, Pielgrzyma św. Michała. Pytania postawiła Lisa Rodrigue-Fournier, odpowiedzi udzielił Louis Even, który przez 35 lat napisał wiele artykułów poświęconych Dywidendzie Społecznej. W kolejnych przypisach podane są tytuły artykułów Louisa Evena opublikowanych we francuskim odpowiedniku MICHAELA − VERS DEMAIN, wraz z datami ich publikacji, z których pochodzą odpowiedzi. Tłumaczenie redakcji polskiej MICHAELA.
12. Czy może Pan podsumować 3 czynniki, które składają się na nasz wspólny kapitał społeczny?
1. Zasoby naturalne,
2. Postęp, którego rezultatem jest wspólne dziedzictwo kulturowe,
3. Korzyści i przyrost stowarzyszenia wynikający z życia w społeczeństwie.
13. Jakie są korzyści dla każdego z nas jako właścicieli wspólnego kapitału społecznego?
Kiedy ten kapitał przynosi owoce, musi przynieść właścicielom dochód, nie odbierając nagrody tym, którzy zmobilizowali kapitał, siłę roboczą11.
14. Czy jesteśmy prawdziwymi właścicielami i spadkobiercami tego wspólnie posiadanego kapitału społecznego?
Tak! Każdy członek tego pokolenia jest współwłaścicielem dziedzictwa kulturowego przekazanego nam przez poprzednie pokolenia. Ulepszenia były dokonywane z pokolenia na pokolenie; wynalazki następowały po sobie, każdy z nich służył jako odskocznia do następnego.
Nauka stosowana pozostaje największym i najważniejszym czynnikiem w nowoczesnej produkcji. Nikt żyjący dzisiaj nie może powiedzieć: „To wszystko należy do mnie. Jestem tym, który wymyślił koło i łom. Odkryłem, jak wytwarzać elektryczność z wodospadów. Zaprojektowałem silnik spalinowy, a teraz mamy samochody i samoloty. To ja wykorzystałem chemię do obsługi przemysłu”. Nie, ten postęp został wypracowany przez pokolenia badaczy, wynalazców, inżynierów i rzemieślników12.
Zasoby naturalne i postęp nie należą do żadnego pojedynczego człowieka. Jesteśmy równymi współspadkobiercami poprzednich pokoleń. Są one dziedzictwem każdego13.
Jest to uzasadnienie dla prawa każdej osoby do okresowej dywidendy od urodzenia do śmierci14.
Nie żyjemy w społeczeństwie, żeby trudniej było uzyskać podstawowe towary, ale żeby je łatwiej zdobyć. Gdyby wspólne życie w społeczeństwie utrudniało dostęp do podstawowych artykułów pierwszej potrzeby, społeczeństwo wkrótce by się rozpadło15. Dlatego obowiązkiem społeczeństwa jest zapewnienie, by każdy z jego członków miał zagwarantowane dobra niezbędne do korzystania z godnego życia.
Bieganina i przemieszczanie się widoczne w nowoczesnych społeczeństwach wynikają z tego, że wiele osób ma trudności z zaspokojeniem swoich podstawowych potrzeb w zakresie przetrwania, jednocześnie będąc świadkami ogromnej zdolności produkcyjnej16.
15. Co Pan ma na myśli, mówiąc o prawie do ubiegania się o dziedzictwo?
Kiedy osoba umiera, zostawia swój majątek spadkobiercy. Być może spadkobierca nigdy nie pracował nad własnością swoich rodziców; mógł nawet nie zarobić ani grosza w swoim życiu. Czy należy odmówić mu prawa do dziedziczenia majątku jego rodziców, ponieważ na to nie zasłużył? Czy też powinien zostać pozbawiony swego dziedzictwa, ponieważ jest leniwy lub może go zmarnować?
Nie! Jego rodzice wypracowali to dla niego i ma on do tego prawo. Ustawodawstwo chroni prawo do dziedziczenia.
16. Czy mamy również prawo do dziedzictwa kulturowego?
Na pewno! Największy czynnik nowoczesnej produkcji, postęp, nie został wypracowany przez ciebie ani przeze mnie. Został on osiągnięty dla nas przez poprzednie pokolenia, które go nam przekazały. Dlaczego to dziedzictwo miałoby być odmawiane nam z pokrętnych powodów, że go nie wypracowaliśmy?
Przemysłowcy i pracownicy mają prawo do wynagrodzenia za swoje wysiłki. Ale uznanie wysiłków i postępu poprzednich pokoleń musi przynieść korzyści także wszystkim. Nikt nie powinien urodzić się bez środków do życia w świecie wzbogaconym przez to, co zostało odziedziczone z przeszłości.
17. Czy naprawdę jesteśmy spadkobiercami?
Tak! Dlatego biedni są nazywani wydziedziczonymi. Aby zostali wydziedziczeni, najpierw musieli mieć dziedzictwo, które następnie zostało im zabrane17.
18. Zgadzam się, że maszyny zwiększają wydajność i powstają w wyniku wielostronnego postępu technologicznego. Ale gdy maszyna zostanie zakupiona przez przemysłowca, czy nie ma on prawa do zysku?
Tak, uznajemy prawo do zysków tych, którzy zakupili maszyny. Ale w każdym urządzeniu lub sprzęcie zawarty jest wynalazek, bez którego maszyna byłaby tylko stertą stalowych części. Wynalazek, który możemy nazwać „duszą” maszyny, nie mógłby zostać zrealizowany ani przekazany następcom, gdybyśmy nie żyli w społeczeństwie z jego systemem edukacji i niezliczonymi wcześniejszymi dokonaniami, które przyniosły korzyści wynalazcy.
19. Dywidenda inwestora jest ustalana przez firmę, w której dokonał inwestycji. Ale kto określa kwotę Dywidendy Społecznej?
Wysokość Dywidendy Społecznej powinna być ustalana przez społeczeństwo, ponieważ jest to dar społeczeństwa dla jego członków.
Ten rodzaj ekonomii dystrybucyjnej byłby znacznie bardziej pełen blasku niż dzisiejszy system. Powinien być obfity, tak jak nowoczesna produkcja jest obfita. Każdej osobie byłaby rozdzielana kwota, która byłaby w stanie zaspokoić podstawowe potrzeby życiowe. Dywidenda Społeczna zwiększałaby się w tempie wzrostu postępu, pozostawiając wynagrodzenia tych, którzy uczestniczą w pracy, jaka przekształca nasz wspólny kapitał.
20. Dlaczego nie domagamy się tej gospodarki dystrybucyjnej z większym naciskiem?
Ma ona historię ignorowania lub niezrozumienia. Ludzkość została zahipnotyzowana przez jansenistyczną filozofię ekonomiczną podtrzymywaną przez siły finansowe, które chcą zachować kontrolę nad innymi18.
21. Często słyszymy, że człowiek musi zarabiać na życie „potem z czoła”. Dlaczego miałby tu być taki paradoks?
Nawet jeśli istnieje zalew towarów, mamy system finansowy, który jest fałszywy i absurdalny. Opowiada on kłamstwa, które są całkowicie sprzeczne ze stanem faktycznym i czyni w konsekwencji dłużników ze spadkobierców19.
22. Czy może Pan podać nam przykłady „absurdalnej sytuacji”?
Pionier w północnej Kanadzie zaczyna karczować ziemię. Zadanie wymaga przekształcenia gęstej połaci brzozy i innych tego typu drzew w wydajne gospodarstwo rolne. Ten człowiek i jego rodzina będą trudzić się przez trzydzieści, czterdzieści lat, zanim przekażą spadkobiercom nieruchomość obciążoną hipoteką.
Innym przykładem jest nowonarodzone dziecko, które, jeszcze nie ochrzczone i nie będące synem Kościoła, jest już zadłużone.
Dzisiejszy system jest nielogiczny. Im więcej aktywów i bogactwa zgromadził naród, tym większe są jego długi finansowe. Pracownicy tworzą bogactwo, a pasożyty kontrolują finanse. I pomimo przeciwnej monotonnej retoryki, finanse znajdują się ponad człowiekiem; pasożyt jest panem, a robotnik niewolnikiem. Powiedzcie robotnikowi, że jest spadkobiercą, a pasożyt przekona go, że słucha utopijnego wichrzyciela rozbijającego morale.
System, który istnieje dla zysku kilku osób i zniewolenia narodów, nie uzna prawdziwego dziedzictwa i wielkich aktywów pozostawionych w spadku obecnemu pokoleniu przez poprzednie generacje. Kredyt Społeczny, który nie ma szacunku dla pasożytniczych bożków i ich arcykapłanów, uznaje istnienie tego dziedzictwa i prawa jego spadkobierców.
23. W jaki sposób Kredyt Społeczny uznaje prawa spadkobierców?
Kredyt Społeczny będzie rozdzielał dochód z tego dziedzictwa na wszystkich członków społeczeństwa poprzez Dywidendę Społeczną. Jest to prawdziwa dywidenda, ponieważ odpowiada zyskom. Firma, która osiąga zyski finansowe, dystrybuuje je wśród swoich akcjonariuszy.
24. Czy to nie jest socjalizm lub komunizm?
W tej teorii nie ma odrobiny socjalizmu ani komunizmu. Przemysł i mienie pozostają własnością prywatną. Właściciele nadal korzystają z wartości swoich nieruchomości. Dobrze zainwestowany kapitał prywatny nadal przynosi uczciwy zwrot. Pracownicy w dalszym ciągu otrzymują swoje wynagrodzenia.
Ale spadkobiercy będą czerpali dochód ze swojego dziedzictwa. Każdy, niezależnie od tego, czy jest młody, czy stary, bogaty czy biedny, zatrudniony czy nie, chory czy zdrowy, ma prawo do Dywidendy Społecznej.
To dziedzictwo należy do wszystkich. Jeśli rozdzielamy je jednym, a nie innym, faworyzujemy jednego spadkobiercę wobec innego. Jeśli nie rozdzielamy go nikomu, pozwalamy, by oczywiste potrzeby populacji pozostały niezaspokojone, a produkcja była marnowana19.
25. Dlaczego mówi Pan, że „brakuje nam siły nabywczej”?
Nie trzeba długo szukać ludzi, którzy narzekają na brak siły nabywczej; na to, że nie są w stanie kupić tego, czego potrzebują oni i ich rodziny, nawet gdy mamy obfitość towarów.
Ponieważ produkty, których ludzie chcą, nie są sprzedane, musimy dojść do wniosku, że brakuje całkowitej siły nabywczej.
W końcu tylko dzięki zadłużaniu tych, którzy dokonują zakupów, towary są ostatecznie sprzedawane. Instytucje publiczne również pożyczają i kumulują zadłużenie w celu finansowania robót publicznych. Wszystko to dowodzi, że siła nabywcza jest niewystarczająca20.
26. Czy ma Pan więcej przykładów, które dowodzą braku siły nabywczej?
Codziennie media zajmują się problemami bezrobotnych. Istnieją ważne projekty publiczne, które należy podjąć, ale się tego nie robi. Bezrobocie utrzymuje się lub pogarsza.
Odpowiedzią na bezrobocie jest sprzedaż produktów. Towary znajdujące się już na półkach sklepowych muszą być sprzedawane, aby istniało zapotrzebowanie na więcej. To z kolei stymuluje zatrudnienie, ponieważ wytwarza się więcej produktów. Nawet dziecko szkolne wie, jak można sprzedawać produkty: „Musi być więcej siły nabywczej!”21.
27. Czy ekonomiści nie twierdzą, że produkcja finansuje konsumpcję?
Są ekonomiści, którzy utrzymują, że produkcja automatycznie finansuje konsumpcję. Ceny, jak mówią, obejmują pieniądze, które zostały wydane, a wydane pieniądze ostatecznie dotrą do rąk konsumentów. Wydaje się, że to „ostatecznie” nie martwi ich, mimo że pieniądze na budowę fabryki mogły zostać rozprowadzone 10 lat temu, podczas gdy koszty budowy są wliczone w ceny dzisiejszych produktów i mogą stanowić część struktury cen produktów za 15 lub 20 lat.
Koszty nakładów inwestycyjnych można odpisać przez kilka lat lub nawet dziesięcioleci, podczas gdy ceny są umieszczane na produktach, kiedy te są oferowane na sprzedaż.
(uwaga redakcji: Nowa fabryka jest obciążona hipoteką tak samo jak dom. Hipoteka będzie spłacana przez kilka lat lub dziesięcioleci poprzez płatności miesięczne. Każda płatność zostanie uwzględniona w cenach towarów, które są oferowane na sprzedaż w danym miesiącu.)
Czy inżynier zmierzy moc strumienia, biorąc pod uwagę tylko ilość wody, którą niesie, bez obliczania czasu, jaki woda potrzebuje na przepłynięcie z punktu A do punktu B? Inżynier Clifford Hugh Douglas zwrócił uwagę ekonomistów na to przeoczenie. Nauczył ich, że przepływająca w dół rzeki woda nie uruchomi turbiny usytuowanej pod prąd.
Pieniądze, które zostały rozprowadzone podczas poprzedniej produkcji, nie mogą być użyte do zapłacenia zarówno za przeszłą produkcję, jak i za produkcję w toku. Mogą one być wykorzystane tylko do zapłacenia jednej z nich20.
28. Jak produkty uda się kiedykolwiek sprzedać z takimi ograniczeniami siły nabywczej?
Związki zawodowe i inne grupy interesu wywierają nacisk na budowę projektów publicznych, produkcję broni i inne strategie, które nie dodadzą towarów konsumpcyjnych na rynek, ale zapewnią siłę nabywczą pracownikom20.
29. Czy żądanie podwyżki wynagrodzeń byłoby dobrym sposobem zwiększenia siły nabywczej?
Jakikolwiek wzrost płac będzie odzwierciedlony we wzroście cen. Chwilowe korzyści uzyskane przez podniesienie wynagrodzeń są krótkotrwałe20. Dopóki same zarobki tworzą siłę nabywczą, nie będzie możliwe skorygowanie luki cenowo-dochodowej22.
30. A jeśli właściciele zmniejszyli swoje zyski?
Pracownicy mają zwyczaj zwracać uwagę na zyski właścicieli. Zważmy, że nawet gdyby nie było marży zysku, całkowita siła nabywcza nadal nie byłaby równa całkowitym cenom. Przytoczone wcześniej przyczyny − opóźnienia, inwestycje itp. − nadal stwarzałyby warunki, w których występuje zbiorowy brak siły nabywczej23.
Ponadto, w dzisiejszym systemie ceny nie mogą zostać obniżone do poziomu siły nabywczej bez negatywnego wpływu na producentów, którzy ponoszą koszty inne niż płace24.
Potrzebne są dodatkowe pieniądze uzyskane poza wynagrodzeniami. Źródłem nie byliby właściciele. Zapewniłoby to, że dodatkowe pieniądze nie zostaną uwzględnione w cenach.
31. Co się stanie, jeśli utworzymy więcej miejsc pracy?
Mamy bezrobocie z tego powodu, że jest nadmiar towarów. Dlaczego producenci mieliby produkować więcej towarów? Celem przemysłu nie jest tworzenie miejsc pracy, ale tworzenie produktów.
32. Jak zatem zwiększyć naszą niewystarczającą siłę nabywczą?
Rozwiązania należy szukać poza konwencjonalnym systemem. Potrzebujemy odpowiedzi, która zwiększy siłę nabywczą bez wzrostu cen.
Luka cenowo-dochodowa pokazuje, że obecny system rozdziela siłę nabywczą jedynie do zatrudnionych.
Jedynym sposobem na skorygowanie braku siły nabywczej w gospodarce produktów o swobodnym przepływie jest wprowadzenie do systemu dystrybucji źródła pieniędzy, które nie są uwzględnione w cenach i które nie są związane z zatrudnieniem23.
33. Czy proponuje Pan, żeby dywidenda Kredytu Społecznego skorygowała brak siły nabywczej?
Tak! Ponieważ utrzymanie odpowiedniej wielkości produkcji nie wymaga już wszystkich dostępnych pracowników, wzrost Dywidendy Społecznej zrekompensowałby spadek wynagrodzeń.
34. Czy powiedział Pan, że suma wynagrodzeń spadnie?
Major Douglas, twórca Kredytu Społecznego, stwierdził:
„Rozdział środków zakupu pomiędzy jednostki powinien stopniowo w coraz mniejszym stopniu zależeć od zatrudnienia. To znaczy, że dywidenda będzie stopniowo zastępować wynagrodzenia za pracę”.
Douglas twierdził tak, ponieważ udział wspólnie posiadanych aktywów odpowiada za większą część produkcji, podczas gdy robocizna stanowi odpowiednio coraz mniejszą jej część.
Gdyby pojęcie wspólnie posiadanego kapitału było lepiej rozumiane i zastosowane w 1917 r., kiedy to koncepcja ta została opracowana przez Douglasa, całkowita kwota wynagrodzeń spadłaby, a nie wzrosła, ponieważ liczba przepracowanych godzin spadła. Tymczasem Dywidenda Społeczna znacznie wzrosłaby ku zadowoleniu wszystkich. Łączne płace i dywidendy pozwoliłyby na dystrybucję wszystkich towarów potrzebnych do zaspokojenia rzeczywistych potrzeb.
Zamiast tego producenci, pracownicy najemni i właściciele przechodzili od konfliktu do konfliktu. W końcu zwiększyli swoje odpowiednie dochody i dodali do zarobków i zysków, które powinny być wypłacane jako dywidendy każdemu członkowi społeczeństwa. Ta kradzież Dywidendy Społecznej należnej wszystkim dołożyła do cen to, co powinno być darmowe. Możemy określić to jako rabunek. Wynikająca z tego inflacja nikogo nie zadowoliła − ani złodziei, ani ofiar.
35. Co Douglas rozumiał przez „stopniowe zastępowanie...”?
Z czasem wielkość produkcji w coraz mniejszym stopniu zależy od wysiłków pracowników, a coraz bardziej od postępu, nauki stosowanej oraz rozwoju maszyn i techniki, w tym od wzrostu wykorzystania źródeł energii, takich jak elektryczność, para, ropa naftowa, gaz itp.
Użycie słowa „stopniowe” oznacza dwie rzeczy po wprowadzeniu Dywidendy:
1. Wzrost wielkości produkcji niezależnie od pracy producentów i
2. Postęp w sposobie rozumienia społeczeństwa.
Pierwsza odnosi się do postępu materialnego, który powiększa się i będzie się powiększał, o ile katastrofa nie cofnie ludzkiej wiedzy o wieki. Druga odnosi się do postępu społecznego. Nauczanie Kredytu Społecznego przyczynia się do postępu społecznego, podczas gdy reformy finansowe Kredytu Społecznego wzmocniłyby go.
36. Czy zaszkodzi to motywacji producentów?
Douglas napisał, że producenci mają dziś dwa rodzaje zachęt:
1. Dochód; i
2. Przyjemność przekształcania zasobów naturalnych.
W gospodarce Kredytu Społecznego pierwsza zachęta byłaby mniej ważna, a druga dominowałaby. Ponieważ w nowoczesnych środowiskach produkcyjnych potrzeba mniej pracy ludzkiej, bardziej zakorzenią się kompetencje i dobra obsługa klienta. Każdy skorzystałby z owoców produkcji. Według Douglasa cieszylibyśmy się społeczeństwem, w którym „arystokracja producentów służy demokracji konsumentów”30.
37. Czy Dywidenda Społeczna mogłaby stać się ważniejsza niż płace?
Gdy produkcja zawdzięcza coraz więcej postępowi, a coraz mniej ludzkiej pracy, siła nabywcza musi pochodzić bardziej z „darmowych pieniędzy”, a mniej z płac. Gdyby produkcja była całkowicie zautomatyzowana i nie wypłacanoby żadnych wynagrodzeń, produkty musiałyby być kupowane wyłącznie za darmowe pieniądze.
Idziemy w tym kierunku, więc darmowe pieniądze powinny znaleźć się w rękach konsumentów. Jeśli nie, system finansowy nie jest zgodny z faktami postępu.
38. Czy nie zrewolucjonizuje to systemu produkcji?
Nie, nie byłoby potrzeby radykalnej zmiany metod produkcji. To dystrybucja pozostaje w tyle. Tylko zdrowy podmiot społeczny posiadający władzę nad pieniędzmi może zagwarantować skuteczną dystrybucję. Obowiązkiem społeczeństwa jest zorganizowanie bardziej skutecznego systemu dystrybucji, w którym nikt nie zostanie zapomniany.
39. Jak radzimy sobie z bezrobociem?
Jeśli to po prostu kwestia pracy, wiemy, że każdy może wykopać dziurę, zasypać ją, ponownie wykopać i jeszcze raz zasypać. Osoba bezrobotna zajęta w ten sposób nie zarobiłaby ani grosza. Po co skupiać się na miejscach pracy, gdy potrzebne są pieniądze? Rozwiązanie nie polega na pracy; leży w produktach, które muszą zostać sprzedane. Wzrost sprzedaży produktów może nawet zapewnić nowe zatrudnienie.
System jak na ironię wymaga, aby praca była wykonywana w celu uzyskania dostępu do towarów, których produkcja wymaga nakładu mniejszej ilości pracy.
40. Nie chcemy, żeby mechanizacja zabierała nasze miejsca pracy.
Co? Czy postęp jest wrogiem ludzkości? Czy musimy zrezygnować z edukacji i wszystkich odkryć? Czy musimy zamknąć wszystkie uniwersytety i zakończyć badania?
Postępu nie można zlikwidować; musi on być stosowany do uwolnienia ludzkości.
41. Czy postęp może być dobrą rzeczą?
Oczywiście. Maszyna jest warta zachodu i jest krokiem w dobrym kierunku, nawet jeśli zastąpi pracę 10 ludzi. To jest wskaźnik postępu.
Postęp uwalnia nas od pracy na rzecz dobrobytu materialnego i daje nam więcej czasu na odpoczynek. Każdy musi być w stanie kupić to, co umożliwia postęp.
Postęp powinien poprawić jakość życia i uwolnić nas od obaw o przyszłość.
42. W jaki sposób mechanizacja może stać się sojusznikiem?
Ten sojusz zostałby utworzony poprzez dystrybucję Dywidendy Społecznej, która byłaby źródłem siły nabywczej oprócz wynagrodzeń. Dywidenda umożliwiłaby ludności kupowanie obfitości produktów dostępnych dzięki postępowi technologicznemu i rozwojowi.
43. Czy Dywidenda Społeczna byłaby źródłem dodatkowego podatku ponoszonego przez tych, którzy pracują?
Dywidendy Społecznej nie należy mylić z programami społecznymi, takimi jak ubezpieczenie społeczne i ubezpieczenie od utraty zatrudnienia. Fundusze wykorzystywane w tych programach są zaczerpnięte z zarobków innych członków społeczeństwa poprzez opodatkowanie.
Programy społeczne demoralizują korzystających z nich poprzez finansowe karanie tych, którzy będą pracować. Pobierający świadczenie, który przyjmuje pracę, nawet przy minimalnym wynagrodzeniu, może stracić swoje świadczenia. Otrzymywanie świadczeń może być upokarzające; ich odbiorca jest przekonywany, że żyje na koszt innych.
Dywidenda Społeczna nie ma żadnej z tych negatywnych cech. Jest to dochód wypłacany wszystkim, ponieważ należy do wszystkich. Nie stwarza obciążenia dla nikogo i nie jest wypłacana z pożyczonych pieniędzy ani z podatków; nie tworzy też inflacji, ponieważ jest wspierana przez towary i usługi. Dywidenda Społeczna to nie zapomoga. Jest ona zbliżona do podziału przychodów wśród „akcjonariuszy”. Postępy w procesach, które przyspieszają wielkość produkcji, wymagają postępu w ilości pieniędzy dostępnych w społeczeństwie.
44. Dlaczego potrzebujemy gwarantowanego dochodu, aby zapewnić naszą wolność i godność?
Wszyscy ludzie mają wolność wpisaną w ich serca, ale jeśli ktoś nie ma zapewnionych podstawowych potrzeb życiowych, wolność nie jest niczym więcej niż słowem.
Ludzie będą cierpieć wszelkiego rodzaju upokorzenia, jeśli nie będą mieli dostępu do podstawowych dóbr. Kiedy ludzie mają gwarancję utrzymywania się przy życiu, ci, którzy mają szacunek dla siebie, przyjmą niedostatki, a nawet wyrzekną się dobrobytu i wygód, zamiast stracić wolność. Dlatego wyzyskiwacze, zarówno w polityce, jak i w przemyśle, reagują negatywnie, gdy pojawia się pytanie, czy społeczeństwo powinno zagwarantować „niezbędne minimum” każdemu ze swoich członków.
45. Co oznacza „niezbędne minimum”?
„Niezbędne minimum” odnosi się do najmniejszego zabezpieczenia ekonomicznego wymaganego do zaspokojenia podstawowych potrzeb. Niektóre ludzkie potrzeby są niezbędne, a jeśli nie są zaspokojone, życie nie może trwać. Inne potrzeby są mniej istotne, ale mają wielką wartość dla jakości życia i rozwoju osobistego. Jeszcze inne potrzeby są całkowicie uzasadnione, ale mogą wydawać się zbędne.
W obliczu podstawowych potrzeb życiowych wszyscy ludzie są równi. Dlatego nie możemy zaakceptować systemu społecznego i ekonomicznego, który pozwala niektórym z jego członków żyć bez zaspokojenia podstaw, podczas gdy inni żyją w luksusie.
„Niezbędne minimum” wymaga, aby każda osoba dysponowała minimalną siłą nabywczą. Cel ten jest prosty, możliwy i konieczny do osiągnięcia, dzięki dzisiejszym metodom zmechanizowanej produkcji.
46. Kto jest odpowiedzialny za zapewnienie każdemu „niezbędnego minimum”?
Obowiązkiem dobrze zorganizowanego społeczeństwa jest zagwarantowanie każdemu z jego członków co najmniej minimalnej kwoty wymaganej do życia.
Bezpieczeństwo ekonomiczne, tj. zaspokojenie podstawowych potrzeb, to jedno; wolność wyboru jednostki to drugie. Wolność, żeby była prawdziwa i skuteczna, wymaga, by człowiek posiadał minimum bezpieczeństwa ekonomicznego.
47. Czy Powszechna Deklaracja Praw Człowieka [podpisana w 1948 r.] nie została stworzona w tym celu?
Społeczeństwo głosi prawo do życia, ale nie ma ustawodawstwa umożliwiającego i egzekwującego to prawo.
Społeczeństwa obywatelskie nie wydają się zatroskane dobrobytem każdego z ich członków. Nawet w krajach, w których istnieje obfitość towarów, rozdział pieniędzy nie jest dostosowany do poziomu niezbędnego do zaspokojenia ludzkich potrzeb. Pieniądze są ściśle wykorzystywane do osiągania zysku finansowego.
Pokazuje to pogardę dla osoby ludzkiej i odejście od planu Boga, który jest Stwórcą wszelkich form bogactwa. Dobra są przeznaczone dla wszystkich ludzi.
48. W jaki sposób społeczeństwa zagwarantują to „niezbędne minimum”?
Konieczne będzie dokonanie pewnych radykalnych zmian: nie w stosunku do sposobu wytwarzania towarów, ani co do własności środków produkcji, ale raczej w stosunku do systemu finansowego.
Douglas opracował propozycje oferujące sposób dystrybucji, który umieści pieniądze w służbie realiów fizycznych. Wdrożenie tych propozycji, zwanych Kredytem Społecznym, zagwarantuje, że wszystkie osoby fizyczne otrzymają swój udział w ogromnej wielkości nowoczesnej produkcji w sposób stabilny i zrównoważony.
Ludzie byliby uznawani i traktowani jako ważniejsi niż pieniądze. Prymat osoby ludzkiej byłby uznany; prymat utrzymywany co do zasady, ale którego żaden rząd nie chronił dotychczas w ustawodawstwie.
49. Czy subsydia płacowe są skuteczniejszym środkiem zapewnienia dochodu niż Dywidenda Społeczna?
Rządy często udzielają lub odmawiają przyznawania dotacji według czynników politycznych. Ustalają warunki i ograniczenia. Polityka dotacji tworzy odbiorców, którzy mają związane ręce i czują się zobowiązani wobec rządu.
Polityka Dywidendy Społecznej działa odwrotnie. Uwalnia ludzi. Mając pieniądze na zakup towarów i usług, nie musimy zwracać się do rządu o pomoc. Wolni ludzie mogą płacić za swoje instytucje i mogą z kolei osiągać swoje osobiste cele.
50. Jak reaguje Pan na ludzi, którzy twierdzą, że Dywidenda Społeczna doprowadzi do inflacji?
Ci sami ludzie, którzy podnoszą ten fałszywy alarm, nie martwią się, że dotacje rządowe będą inflacyjne. Jeśli dostępne są zasoby i pracownicy, aby ustalić dotacje, dlaczego nie byliby oni dostępni, aby odpowiedzieć na potrzebę Dywidendy Społecznej? 46
51. Czy widzi Pan różnicę między subsydiami a Dywidendą Społeczną?
Rezultaty są zupełnie inne. Subsydia tworzą pobierających świadczenia, którzy mają moralne długi; Dywidenda Społeczna pozostawia wolnych obywateli. Subsydia zamieniają rządy w opiekunów, podczas gdy Dywidenda Społeczna czyni rządy sługami ludu.
Polityka dotacji otwiera drzwi do faworyzowania „przyjaciół” rządu ze szkodą dla innych obywateli, ponieważ dotacje są finansowane z podatków. Dywidenda Społeczna traktuje jednak najniższego rangą obywatela po królewsku.
Podstawą Dywidendy Społecznej jest nauka stosowana i postęp umieszczony w służbie każdej osoby. Uzasadnieniem jest postęp: ogromna rzeczywista i potencjalna produkcja narodu. Dywidendy będą emitowane w formie pieniędzy.
W systemie Kredytu Społecznego nie byłoby problemu finansowego, tam gdzie nie istniałby problem produkcji. Nie ma tu tajemnicy. Kredyt Społeczny zapewnia, że pieniądze odzwierciedlają produkcję, a nie ją ograniczają.
Dzisiejszy system monetarny jest wykorzystywany głównie do zadłużania jednostek i rządów46.
52. Czy Dywidenda Społeczna może być „niezbędnym minimum”, które zagwarantuje wolność i godność jednostki?
Tak! Tutaj możemy stwierdzić bardzo ważny fakt, że Dywidenda Społeczna gwarantuje zabezpieczenie społeczne. Dywidenda Społeczna jest jedyną formą zabezpieczenia społecznego, która nie wiąże ani nie upokarza nikogo.
Dostęp do chleba, bez warunku innego niż to, że chleb istnieje, uwolniłby ludzi. Pierwszym owocem postępu powinna być gwarancja, że potrzeby zostaną załatwione, a bezpieczeństwo ekonomiczne na dziś i jutro zapewnione.
Dywidenda Społeczna dla każdej bez wyjątku osoby od urodzenia do śmierci, zapewni ludzkości piękny owoc, który pochodzi z postępu.
53. Jakie korzyści przyniesie społeczeństwu Dywidenda Społeczna?
Nasze całe życie gospodarcze i społeczne ulegnie poprawie. Skończy się migracja ludu wiejskiego do miast, gdzie ludzie żyją w kurnikach i oddychają zanieczyszczonym powietrzem. Ogromne fabryki, w których tysiące robotników muszą zostawić swoje osobowości przy bramach, wkrótce będą puste. Kompetentni ludzie, którzy są teraz poddawani nieudolnym regułom z powodu ilości pieniędzy na rachunkach bankowych władców, mieliby rozluźnione łańcuchy niewoli.
Każdy mógłby zostać przedsiębiorcą lub dołączyć do innych, którzy posiadają umiejętności prowadzenia dochodowego biznesu. Podstawowym celem byłoby zapewnienie społeczeństwu dobrych produktów. Z pewnością brakuje w dzisiejszym świecie osobistej przedsiębiorczości, odpowiedzialności i doskonałej obsługi innych, gdzie panowanie pieniędzy nakłada kaganiec na umysły i umiejętności ludzi.
54. Jakie korzyści odnieśliby biedni z posiadania Dywidendy Społecznej?
Są ludzie, którzy nie posiadają niczego, pomimo dzisiejszej obfitej produkcji, ponieważ system dystrybucji traktuje ich tak, jakby nie mieli prawa do bogactwa swojego kraju. Są oni traktowani tak, jakby zgodnie z prawem nie posiadali spuścizny.
Ograniczenie dostępu do dóbr i usług do tych, którzy są płatnymi pracownikami, jest zbliżone do zezwalania płacom i zyskom na wchłanianie Dywidendy Społecznej, która słusznie należy do spadkobierców systemu.
Fakt, że część spadku jest rozdzielana pomiędzy wydziedziczonych poprzez opodatkowanie, nie przywraca im dziedzicznych praw; pozostają wydziedziczeni. Dywidenda Społeczna oferuje wydziedziczonym godność, a nie zwykłą pomoc49.
55. Jaki wpływ będzie miała Dywidenda Społeczna na każdego z nas?
Jaki wpływ miałoby to, gdybyś otrzymał kopertę z Ottawy zawierającą czek z taką wiadomością: „Naród jest szczęśliwy, że może przekazać Pani/Panu tę Dywidendę Społeczną, która została również wysłana do każdego obywatela kraju, w celu ułatwienia nabycia obfitej produkcji, aby uniknąć bezrobocia, nędzy i paraliżu przemysłu”.
Czy włożyłbyś pieniądze do kieszeni i zostawił swoją pracę na jeden miesiąc? Czy byłbyś zazdrosny, że każdy z twoich sąsiadów również otrzymał taką samą kwotę pieniędzy? Czy może nazwałbyś rząd kanadyjski niemoralnym, ponieważ uwolniłby biednych z nędzy zamiast mieć zmarnowane produkty?
Czy zamiast tego nie dziękowałbyś Bogu za dobrze zorganizowany i dobrze zarządzany kraj bogaty w zasoby naturalne? Czy nie byłbyś jeszcze bardziej przywiązany do swojego narodu i starał się przyczynić do jego dobrobytu? Czy nie pracowałbyś jeszcze pilniej, jak osoba, która otrzymała podwyżkę płac, ponieważ zdajesz sobie sprawę, że samo istnienie Dywidendy Społecznej zależy od ciągłego rozwoju produkcji?
Pozytywne skutki Dywidendy Społecznej wpłynęłyby również na innych. Zbyt wielu, którzy traktują Dywidendę negatywnie, jest albo hipokrytami, albo osobami pysznymi. Uważają, że byłoby to dobre dla nich samych, ale innym brakuje cnoty, aby mądrze korzystać z Dywidendy.
56. Co Dywidenda Społeczna dałaby rodzinie?
Dywidenda Społeczna zostanie wypłacona Tobie, Twojej żonie i każdemu z Twoich dzieci. Czy zasieje to konsternację lub niezgodę w waszej rodzinie? Czy wręcz przeciwnie, nie zastanowiłbyś się nad poprawą warunków życia w swoim domu?
Będziesz mógł rozważyć zapewnienie swoim dzieciom lepszej edukacji lub w inny sposób rozwijać ich talenty. Możesz wprowadzić ulepszenia w swoim domu, czyniąc życie wygodniejszym. Będziesz w stanie zwiększyć swoje darowizny na cele charytatywne, ponieważ lepsze życie nie uczyni cię ani trochę mniej chrześcijaninem. Będziesz mógł zaprenumerować czasopisma edukacyjne i rekreacyjne.
Wiele już powiedziano o płacach rodzinnych. Żonaty mężczyzna, ojciec wielu dzieci, potrzebuje większych dochodów niż kawaler. Ponieważ obaj mężczyźni wnoszą taką samą ilość pracy, nie mogą żądać od pracodawcy różnych wynagrodzeń. Gdyby mogli, pracodawcy zatrudnialiby tylko samotnych mężczyzn i mężczyzn z małymi rodzinami. Dywidenda Społeczna rozwiązuje ten problem, ponieważ każda osoba będzie czerpać zyski z dywidendy w równym stopniu. Głowa rodziny zarabiałaby tyle samo, co jego kolega z pracy, i podczas gdy kawaler otrzymywałby dywidendę plus swoje wynagrodzenie, ojciec rodziny otrzymywałby oprócz swojego wynagrodzenia tyle dywidend, ile jest osób w jego domu50.
57. Co Dywidenda Społeczna dałaby rolnikom?
Dywidenda Społeczna pozwoliłaby na sprzedaż produktów gospodarstwa, a rolnik osiągałby zyski w uznaniu jego ciężkiej pracy. Mógłby wreszcie rozważyć zakup nowego sprzętu rolniczego, nawozów, zwierząt gospodarskich itp.50
58. Co dałaby pracownikom?
Dywidenda narodowa chroniłaby godność pracowników. Pracownik nie będzie już zmuszony do sprzedaży swoich usług za grosze. Zabezpieczenie na wypadek pilnej potrzeby, oferowane przez Dywidendę Społeczną, pozwoliłoby ludziom wykonywać zawody, do których najlepiej się nadają, a społeczeństwo jako całość zyskałoby na tym50.
59. Czy zdolność produkcyjna większości narodów jest wystarczająca, aby zapewnić Dywidendę Społeczną, która zaspokoiłaby podstawowe potrzeby ludności?
Zdolność produkcyjna większości krajów jest na ogół ogromna i stale rośnie, gdy nie spotyka się z zakłóceniami.
Okrutne jest odmawianie zaspokojenia podstawowych potrzeb, gdy narody mają ogromną zdolność produkcyjną, ponieważ jest to atak na prawo do życia; prawo uznane przez wszystkich w społeczeństwie, teoretycznie. Odmawianie zaspokojenia podstawowych potrzeb jest niesprawiedliwe, ponieważ istnieją możliwości produkcyjne.
Wszystko, co trzeba zmobilizować, to dwie rzeczy: wystarczająca ilość kredytu finansowego na smarowanie mechanizmu systemu produkcyjnego i wystarczająca siła nabywcza w rękach konsumentów, aby mogli skutecznie wyrazić swoje potrzeby.
60. Czy w krajach rozwiniętych Dywidenda Społeczna nie będzie prowadzić do nadprodukcji?
Nie. Dywidenda Społeczna skończy z pasożytniczymi zawodami, które są niezwykle marnotrawne.
Nauczylibyśmy się szukać zajęć innych niż wykonywanych tylko dla zysku. Bylibyśmy mniej zatroskani uzyskiwaniem naszego codziennego chleba i moglibyśmy poświęcić się innym aspektom życia. Dzięki odpowiedniej edukacji moglibyśmy przejść od cywilizacji bezużytecznej pracy i marnotrawstwa do cywilizacji kultury i sztuki.
Moglibyśmy osiągnąć cywilizację duchowości i wznoszenia się duszy. Chrześcijański filozof nazwał to „cywilizacją medytacji”. Byłoby to możliwe w przypadku tych, którzy poświęciliby się temu, gdyby zostali uwolnieni od płatnego zatrudnienia.
61. Co zrobić, jeśli Dywidenda Społeczna jest wydawana na przedmioty luksusowe i zbędne towary?
Kredyt Społeczny podkreśla, że produkcja musi być ukierunkowana na zaspokojenie potrzeb zgodnie z ich wagą. Niezbędne potrzeby byłyby priorytetem bezwzględnym każdego programu produkcyjnego.
Gdyby każdy tworzył swoje własne towary, nikt nie mógłby być obwiniany, jeśli dana osoba wolałaby dobra luksusowe od podstawowych. Nowoczesna produkcja nie jest jednak wytwarzana przez każdego z osobna ani skierowana na samego siebie.
Dzięki kredytom gotówkowym lub pieniądzom konsumenci nadają kierunek produkcji. Konsument wyraża swoje wybory, kupując produkty odpowiadające jego potrzebom, a produkcja zaopatruje rynek, zastępując sprzedane produkty.
Jeśli konsumentowi brakuje siły nabywczej, nie jest już w stanie wskazać producentom, jakie są jego potrzeby lub preferencje. Jeśli nie ma siły nabywczej, by zabiegać o rzeczy niezbędne, podczas gdy inni będą mieli środki, aby nabywać rzeczy zbyteczne, system produkcyjny dostarczy zbędne towary, a produkcja dóbr podstawowych będzie ograniczona.
Otrzymując Dywidendę Społeczną wszystkie osoby miałyby minimalną siłę nabywczą, która pozwoliłaby im zakupić podstawowe dobra. Ci, którzy mają większą siłę nabywczą, mogą zawsze uzyskać więcej dóbr, ale produkcja najpierw odnosi się do zaspokajania podstawowych potrzeb51.
Gdyby podstawowe potrzeby zostały zaspokojone, nie byłoby powodu, aby buntować się przeciwko nierównościom społecznym. Mogą istnieć różne poziomy jakości życia, ale dopiero po osiągnięciu określonego poziomu dobrobytu dla wszystkich.
W Przemówieniach Clifforda H. Douglasa, Douglas powiedział:
„Do czego zmierzamy? Co próbujemy uzyskać? Cóż, teraz przedstawię to w bardzo obszernej, ogólnej formie, tak jak to widzę z jednego punktu widzenia. Staramy się doprowadzić do narodzin NOWEJ CYWILIZACJI. Robimy coś, co naprawdę wykracza daleko poza ramy zmiany systemu finansowego. Mamy nadzieję umożliwić społeczności ludzkiej, za pomocą różnych środków, głównie finansowych, definitywne przejście z jednego rodzaju cywilizacji do innego, a pierwszym i podstawowym wymogiem tego, jaki widzimy, jest absolutne bezpieczeństwo ekonomiczne”.
62. Czy Dywidenda Społeczna byłaby korzystna dla całej ludzkości?
Tak, cała ludzkość by skorzystała. Dywidendę Społeczną można nazwać „pieniędzmi wolności”, ponieważ są wolne od wszelkiego niewolnictwa.
Kapitalista, który dokonuje dochodowej inwestycji i otrzymuje dywidendę, może być naukowcem, poetą, muzykiem: bez względu na wszystko, nadal otrzyma swoją dywidendę. Dywidenda Społeczna byłaby dystrybuowana dokładnie w ten sam sposób.
Wolność jest pożądanym prawem. Mamy wolność wyboru i wolność do wyboru, co zrobić z naszym czasem. Możemy swobodnie wybrać zawód, a nawet swobodnie brać udział w działalności, która nie ma nic wspólnego z ekonomią.
dokończenie w następnym numerze
11) Vers Demain, 15 X 1962, Bogactwa naturalne
12) Vers Demain, 1 XI 1958, Wszyscy kapitalistami, wszyscy mają dywidendę
13) Vers Demain, sierpień 1968, Dwadzieścia milionów kapitalistów
14) Vers Demain, 15 X 1950, Dlaczego dywidenda dla każdego?
15) Vers Demain, 1 II 1945, Minimum bezpieczeństwa, maksimum wolności
16) Vers Demain, 15 I 1943, Niezbędne minimum
17) Vers Demain, 1 XI 1958, Wszyscy są kapitalistami, wszyscy mają dywidendę
18) Jansenizm był ruchem teologicznym, przede wszystkim we Francji, który podkreślał grzech pierworodny, ludzką deprawację, konieczność boskiej łaski i predestynacji… W XVII i XVIII wieku jansenizm był wyraźnym odejściem od Kościoła katolickiego (www.wikipedia.com).
19) Vers Demain, 1 I 1945, Dziedzictwo wspólne i jego spadkobiercy
20) Vers Demain, 1 IX 1959, Niezbędny dodatek do siły nabywczej
21) Vers Demain, 1 III 1954, Dywidenda − odpowiedź na bezrobocie
22) Vers Demain, 15 X 1957, Ani strajki, ani wojny, tylko Kredyt Społeczny
23) Vers Demain, 1 IX 1959, Niezbędny dodatek do siły nabywczej
24) Vers Demain, 15 X 1957, Ani strajki, ani wojny, tylko Kredyt Społeczny
25) Vers Demain, 1 IV 1959, Wasza układanka, jej rozwiązanie
26) Vers Demain, wrzesień 1976, Co to jest dywidenda
27) Vers Demain, 1 III 1954, Dywidenda − odpowiedź na bezrobocie
28) Douglas C. H., Monopoly of Credit (Monopol kredytowy), Bloomfield Books, 1979, s. 151.
