28 maja 2021 r. minęła 40. rocznica śmierci Prymasa Tysiąclecia. Przedstawiamy fragment jego Testamentu Gnieźnieńskiego, napisanego w 1969 r.
In Nomine Domini. Amen!
Ja, Stefan Kardynał Wyszyński, Prymas Polski, Arcybiskup Gnieźnieński i Warszawski, świadom, że zbliża się chwila mojego powrotu do Ojca Niebieskiego, w niniejszym oświadczeniu, które ma charakter testamentu, składam Bogurodzicy, Dziewicy Wspomożycielce, uczucia wdzięczności za Jej stałą obecność w moim życiu i w pracy. Wszystko, cokolwiek zdołałem uczynić, w służbie Kościołowi Świętemu, wyłącznie przypisuję łaskawemu pośrednictwu Pani Jasnogórskiej. – I proszę Ją pokornie, jako Ucieczkę Grzeszników, jako Jej niewolnik, aby – nie bacząc na moją niegodność – była mi Orędowniczką przed Tronem Boga w Trójcy Świętej Jedynego.
Wydaje mi się, że główne zadania mojego życia biskupiego wykonałem, zwłaszcza przez przeprowadzenie Wielkiej Nowenny i Roku Tysiąclecia Chrztu Polski. Nadto, uważam, że odbudowę i regotyzację Bazyliki Prymasowskiej Gnieźnieńskiej przeprowadziłem – przy współpracy Biskupów Pomocnych, Kapituły i Duchowieństwa Archidiecezji – jako jedno z zadań, które uważałem za swoje. Wyrażam Duchowieństwu Archidiecezji i moim Przyjaciołom zagranicznym, podziękowanie za udzieloną mi pomoc. W związku z przeprowadzeniem tego Dzieła, nie pozostawiłem żadnych długów, ani zobowiązań.
Matce Kościoła i Pani Jasnogórskiej oddaję moją Ojczyznę w opiekę, Archidiecezję Gnieźnieńską i odbudowaną Bazylikę Prymasowską – ku chwale Ojca Niebieskiego i Bożego Syna – Wszystkich, którym mogłem dać zły przykład, proszę o przebaczenie.
Ucieczko grzesznych, módl się za mną do Miłosiernego Boga.
Gniezno, 23 IV 1969 R.P.
Niewolnik Bogurodzicy
